انتظار یلدایی

یــک مرد شریــــف و معتمـــــد،ایرانــــی

هـــمرنگ خــــداوشاخـــــه ای نورانــی

دستش همه جاواسطه فیض شفاست

هم سطح مـــــلائــــک خــــدا ،اخـــیانی

قطعا بین مردم عادی بعضی هاشون فرشته اند،مثل دکتر سعید اخیانی!

مثل چند تا فرشته از خانواده عبدی وخدایی!

باید دست فرشته ها را بوسه باران کرد.همینجا هستند،بین مردم عادی!

+ نوشته شده در پنجشنبه هفتم آبان 1388ساعت 21:31 توسط غلامرضا جواني رحماني

چه باشم وچه نباشم بهاردر راه است

بهار همنفس ذوالفقار در راه است

نگاه منتظران عاشقانه میخواند

که افتاب شب انتظاردر راه است

به جاده های کسالت،به جاده های تهی

خبر دهیدکه ان تکسواردرراه است

کسی که با نفس افتابیش دارد

سر شکستن شبهای تار در راه است

کدام جمعه؟ندانسته ام ولی پیداست

که ان ودیعه پروردگاردر راه است

دلم خوش است میان شکنجه پاییز

چه باشم وچه نباشم بهار در راه است

التماس دعا

+ نوشته شده در شنبه چهارم مهر 1388ساعت 15:46 توسط غلامرضا جواني رحماني |

ماه کوچک

دردانه ام ،امیر دلم،شاه کوچکم!

در اسمان خلوت من ،ماه کوچکم

زیبا ترین بهانه بودن ،امیرضا!

ای قامت قیامت تو ایه خدا

گویی بهشت می شکفد از اتاق تو

زیبا تر از تمام بهار اتفاق تو

با تو تمام غصه من اب می شود

شب با نگاه ماه تو مهتاب میشود

باور بکن که تا به ابد دوست دارمت

من پاره وجود خودم می شمارمت

حالا تمام دلخوشی ام با تو بودن است

پیشم بیا که بر سر جان می گذارمت

وقتی که در کنار تو نیستم هزار بار

درهرنفس به دست خدا می سپارمت

یک کهکشان ستاره زیبا نثار تو

اصلا بگو تمامی دنیا نثار تو

با خنده ات به سمت خدا می کشی مرا

غمگین شوی بدان بخدا میکشی مرا

هستم بلا کش همه درد و بلای تو

دار و ندار و دل وجانم فدای تو

+ نوشته شده در پنجشنبه هجدهم تیر 1388ساعت 19:52 توسط غلامرضا جواني رحماني |

برای امام عزیز:

یاد باد

باد بود

یاد باد

رود بود

یاد باد

دود بود

عطر خوش عود بود

نغمه داوود بود...

رفتن تو زود بود!

خرداد ۸۸

+ نوشته شده در یکشنبه سی و یکم خرداد 1388ساعت 21:52 توسط غلامرضا جواني رحماني |

تقدیم به داداش گلم محمد جوابی رحمانی

در عبور از کوچه های انتظار

کوچه ای دیدم شبیه کوی یار

در هوایش عطر گلهای بهشت

سر درش سودای سبز سر نوشت

بر در ودیوارش عکس یار بود

مثل من شیدادر ان بسیار بود

اسمانش صاف و دور از ابر وباد

چشم نا محرم از اینجا دور باد

گفتم امشب را در اینجا سر کنم

چشمی از دیدار یارم تر کنم

شمعی از اشعار خود افروختم

مثل پروانه کنارش سوختم

لحظه ای دیدم که شعرم جان گرفت

در خیالم هیات انسان گرفت

گفت اینجا سرزمین دلبر است

وادی عشق است واز جنت سراست

گفت باید با سرت سودا کنی

تا خودت راپیش ما ها جا کنی

ما که می بینی چنین افتاده ایم

هم سر وهم دل در این ره داده ایم

دسته عشاق از خود رسته ایم

بعد از ان با یارمان پیوسته ایم

بهر ماندن باید اینجا نیست شد

درس عشق و عاشقی را بیست شد

گفتم او را با همه بی میلی ام

من همان ظرفم شکسته لیلی ام

بیستونم زخم های تیشه ام

از همان اول من عاشق پیشه ام

درس عشق وعاشقی را خوانده ام

لیک از امتحان جا مانده ام

ادامه مطلب

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1388ساعت 23:58 توسط غلامرضا جواني رحماني |

هواداری نکردی و هوا خواه تو می مانم

اسیر عشقم وراه رهایی را نمی دانم

جبینم را به شیدایی نوشتند وتو سنگین دل

رمیدی از من و اواره کردی در بیابانم

علاجم داشتی اما دریغم کردی از درمان

بریدی زورق امید و دادی دست طوفانم

قرار خاطرم با جان شیدا خفته در زلف ات

مرو کز رفتن ات ارام خواهد رفت از جانم

نمیدانم بهای زندگی کردن چه بود اما

همین باتو نبودنها هزاران بار تاوانم

بهار ۷۹

ادامه مطلب

+ نوشته شده در جمعه چهارم اردیبهشت 1388ساعت 17:44 توسط غلامرضا جواني رحماني |

ماهم نفسی هم نفس یار شدیم و...

در خط لب یار گرفتار شدیم و...

مانند کسی که به کس خود نرسیده

پیوسته در این دایره تکرار شدیم و...

زمانه دوره دلواپسی نیست

محبت لایق هر نا کسی نیست

چه خسروها سر تخت تجاوز

برای بیستون کندن کسی نیست

از زلف نه از دام بلا میگویم

از سلسله موی شما میگویم

لبخند زدی، اری تو هم فهمیدی...

مجنون شده ام پرت وپلا میگویم.

+ نوشته شده در چهارشنبه دوازدهم فروردین 1388ساعت 13:11 توسط غلامرضا جواني رحماني |

بااجازه جناب قبله عزیز

مژگان به مژگان،مو به مودرهرتماشا

لحظه به لحظه دم به دم تنهای تنها

کوچه به کوچه هر قدم شیدای شیدا

وادی به وادی در به در دریا به دریا

گم میشوم در خود بیابم مقصدم را

در پای جوی لحظه هایم درکمینم

شاید که روزی ان خود خود را ببینم

شاید که تقدیرم چنین است وهمینم

با لایی ام جا مانده در خود در زمینم

باید که بگذارم زمین را زیر پا یا...

اصلا چرا دنیای ما تاریک وکور است

باید که بگذارم از این چاره عبور است

ماندن در این وادی برایم حرف زور است

اصلا مسیر گامهایم سمت نور است

سمت حضورم در مسیر کهکشانها

احساس ما هم قصه زلف وکمند است

گل واژه هایم بر سر زلف تو بند است

هرکس که عاشق میشود او سربلند است

از عشق سر شارم که فریادم بلند است

من عاشقم ،من عاشقم،من عاشقم ها...

محبوب من ابروی تو تیغ دو دم نیست؟!

در وصل وهجران قسمتم غیر از عدم نیست

من هر کجا پا میگذارم غیر غم نیست

دلتنگی ام سهم کسی غیر از خودم نیست

گم میشوم شاید بیابم مقصدم را

+ نوشته شده در شنبه سوم اسفند 1387ساعت 22:3 توسط غلامرضا جواني رحماني |

یک دختر خوب وبا وفــــــــــا میخواهم

صد بوسه سوا،جدا جدا میـــــــخواهم

هی اخم نکن به من فقط شوخی بود

بی چون وچرا فقط ترا میـــــــــخواهم

+ نوشته شده در جمعه یازدهم بهمن 1387ساعت 11:25 توسط غلامرضا جواني رحماني |

قیامــــــــت می کند بر پا قیامت

قیامـــــــت کن قیامت کن قیامت

دوبـــــــاره مرده ها را زنده گردان

که ما را گشته بود ان قدو قامـت

+ نوشته شده در جمعه یازدهم بهمن 1387ساعت 11:21 توسط غلامرضا جواني رحماني |